Het verlammend effect van niet serieus genomen worden
Toen mijn afdeling in 1996 werd ge-outsourced raakte ik van een periode van stabiliteit in enorm roerig water. Voor die tijd dacht ik niet na over iets als carrière omdat ik gewoon leuke dingen deed.
Kort na de outsourcing werd duidelijk dat ik niet op mijn plek kon blijven zitten en werd ik speelbal van allerlei krachten, omdat ik zelf niet helder had waar ik heen wilde.
In die periode overkwam het mij dat ik in een voor mij nieuwe rol, ondanks hard werken en een prima relatie met mijn mensen, geen goede beoordeling kreeg en dat mijn HRM mij tijdens het beoordelingsgesprek gewoon liet vallen.
Het gevolg was boosheid, frustratie en absoluut geen zin meer om nog mijn best te willen doen, hoewel dat tegen mijn natuur is. Je zou kunnen zeggen: het verlammend effect van niet serieus genomen worden en ondergewaardeerd zijn.
Achteraf blijkt dat een niet geweldige thuissituatie hierop mede van invloed was.
Gevoel er alleen voor te staan
In deze situatie had ik het gevoel er helemaal alleen voor te staan, nauwelijks hulp te krijgen van mijn baasjes en het bleek dat ik thuis ook niet mijn ei kwijt kon.
Omdat ik dacht het allemaal wel zelf op te kunnen lossen dacht ik er niet aan hulp te vragen.
Medio 1999 kwam ik tijdens een IOP-training voor medewerkers van Origin in contact met Margriet Taams van Fit For Thought.
Tijdens het persoonlijke gesprek dat ik voorafgaand aan deze training met haar had werd mij duidelijk wat mij motiveert in mijn werk en welke werkomgeving ik nodig heb om productief te zijn.
Ik kwam tot de conclusie dat mijn werksituatie en mijn eigen houding hierin verandering behoefden. Ook zag ik in dat ik iets met mijn thuissituatie moest.
Niet de enige
In april 2000 ben ik gestart met de training 'Werken Zonder Stress' (eerste voorloper van 'Relaxed Excelleren').
Tijdens het eerste blok van de training was het een openbaring dat ik kennelijk niet de enige was die dit soort problemen had. We hadden een groep mensen die bijna allemaal openhartig over hun problemen wilden praten. Ieder van ons stelde zich dus kwetsbaar op en dat gaf ruimte voor goede gesprekken.
Een van de opdrachten tijdens de training is dat je regelmatig feedback vraagt aan je omgeving. Voor mij gaf dat goede aanknopingspunten om mee verder te gaan. Ook de begeleiders en de mededeelnemers gaven me goede feedback.
Dit gekoppeld aan de feedback op mezelf gaf een goed beeld van mijn functioneren.
Vaardigheden die ik geleerd heb tijdens de training zijn luisteren, observeren, spiegelen en feedback vragen.
Zelf de motor achter verandering
Hoewel ik nog niet op alles een antwoord heb, is voor mij wel duidelijk dat ik geen carrière wil maken door in managementfuncties te gaan. Ik heb een technische achtergrond en wil technisch gericht bezig blijven.
Omdat ik sociaal betrokken ben, ben ik verder gegaan in de medezeggenschap, waarin ik met name de sociale aspecten van zaken wil belichten.
Verder blijkt dat ik adviseren en begeleiden leuk vind. Diverse collega's komen bij me om advies te vragen. Dat geeft mij veel voldoening.
Ook in mijn hobby, vrijwillige politie, ben ik hiermee bezig als stagebegeleider. Recent heb ik samen met een aantal anderen een vereniging opgericht voor de vrijwillige politie in mijn regio. Momenteel ben ik daar secretaris van en fungeer ik als trekker voor een aantal zaken. Ook dat geeft me veel voldoening.
Thuis is er na een aantal confronterende gesprekken en een bijna scheiding nu ook een beter klimaat en heb ik het gevoel dat we na een periode van verwijdering weer wat naar elkaar toe groeien.
Voor mij is nu wel duidelijk dat je zelf de motor moet zijn achter veranderingen. Maar heel veel dingen kun je alleen veranderen als je weet waar je naartoe wilt.
'Werken Zonder Stress' heeft mij daarbij goed geholpen.
